
<< ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Άλπεις

Η γερμανική λέξη Alp ή Alm η οποία σημαίνει εποχιακό βοσκοτόπι προέρχεται από την αρχαία, επίσης Γερμανική λέξη, alba η οποία ήταν ένας Προ-ρωμαϊκός ορισμός της έννοιας του όρους.

 

 

Κουλτούρα

 

Γεωγραφία - Ιστορία

Η οροσειρά των Άλπεων καλύπτει έκταση 1200 χιλιομέτρων και εκτείνεται σε 8 χώρες: Γαλλία, Μονακό, Λιχτενστάιν, Ιταλία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία και Σλοβενία.
Σχηματίστηκε πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια από τη σύγκρουση των Αφρικανικών και Ευρασιατικών τεκτονικών πλακών.
Στο Βόρειο τμήμα των Άλπεων, στις σπηλιές Wild kirchi έχουν ανακαλυφθεί τα πρώτα ίχνη κάποιου είδους οικισμού των Νεάντερταλ.
Στην εποχή του Χαλκού παρατηρείται η σύμπτυξη των πολιτισμών Urnfield και Terramare.
Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ η περιοχή κατοικείται κυρίως από Κελτικά φύλα τα οποία αρχίζουν να αναπτύσσουν τη γεωργία και την κτηνοτροφία και παύουν να είναι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες.

Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου οι φυλές που ήταν εγκατεστημένες στην Αλπική περιοχή που βρισκόταν  υπό Ρωμαϊκή κατοχή στασίασαν και ακολούθησαν τον Αννίβα και τους Καρχηδόνιους στις μάχες εναντίον των Ρωμαίων. Μετά την ήττα του Αννίβα, οι Ρωμαίοι τις καθυπέταξαν οριστικά το 190 π.Χ. Σε αυτή την ιστορική περίοδο οι εξαιρετικοί δρόμοι που κατασκευάστηκαν, και οι οποίοι διέσχιζαν τα Αλπικά περάσματα, επέτρεπαν την επικοινωνία ανάμεσα στους κατοίκους των Αλπικών οικισμών που βρίσκονταν υπό Ρωμαϊκή κατοχή.

Λίγο αργότερα, με την επικράτηση του Χριστιανισμού κατασκευάστηκαν μοναστήρια στις Αλπικές κοιλάδες και οι παγανιστικές θρησκείες υποχώρησαν, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι εκχριστιανίσθηκαν. Η καρδιά της πολιτικής και θρησκευτικής κοινότητας βρισκόταν στις Βόρειες Άλπεις κατά την περίοδο της Καρολίγγειας Αυτοκρατορίας και συνέχισε να παραμένει εκεί μετά το διαχωρισμό της Γαλλίας από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι Γερμανοί αυτοκράτορες, που έλαβαν τον τίτλο εξουσίας πολλών αλπικών περιοχών από τον Πάπα της Ρώμης, χρειάστηκε να διασχίσουν τις Άλπεις με το στρατό τους προκειμένου να καθυποτάξουν τα διάφορα φύλα που κατοικούσαν εκεί και να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους

Κατά τον 7ο  αιώνα, στις Ανατολικές περιοχές των Άλπεων εγκαταστάθηκαν Σλαβικά φύλα.

Ως αποτέλεσμα της περίπλοκης ιστορίας της Αλπικής περιοχής η ομοιογένεια όσον αφορούσε τη γλώσσα και την εθνική συνείδηση των κατοίκων δε συμβάδιζε πάντα με τις εκάστοτε οριοθετήσεις των συνόρων των κρατών της Ευρώπης και πολλές φορές δημιουργούνταν εντάσεις ανάμεσα στους κατοίκους των συγκεκριμένων περιοχών. Επιπλέον, τα Αλπικά περάσματα ανέκαθεν ήταν εξαιρετικής σημασίας τόσο κατά τη διάρκεια των πολέμων, όσο και κατά τη διάρκεια περιόδων ειρήνης. Οι Άλπεις, άλλωστε, ήταν ένα σταυροδρόμι γλωσσικών ιδιωμάτων που προέρχονταν τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τις Σλαβικές χώρες.

Η πλειονότητα των κατοίκων στη Βόρεια επαρχία του Νότιου Τυρόλο μιλούν τη Γερμανική γλώσσα. Γερμανικά μιλούν επίσης οι κάτοικοι Αλπικών περιοχών της Β. Ιταλίας κοντά στα σύνορα με την Ελβετία. Στην κοιλάδα της Αόστα, επιπλέον,  υπάρχουν περιοχές οι κάτοικοι των οποίων μιλούν Γαλλικά. Σλοβενική διάλεκτο μιλούν οι κάτοικοι στη Resia Valley στην περιοχή που είναι γνωστή ως Venetian Slovenia.

Μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο η Αλπική περιοχή μπήκε σε μια νέα φάση της ιστορίας της και μια κοινή Αλπική ταυτότητα διαμορφώθηκε.

Με τη Σύμβαση των Άλπεων (Alpine Convention) που υπογράφηκε το1991, μεταξύ των κατοίκων των Αλπικών περιοχών και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και τέθηκε σε πλήρη ισχύ το 1995, αναγνωρίστηκε η ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων περιοχών, πέρα από τα εθνικά σύνορα των διαφόρων κρατών. Με διάφορα πρωτόκολλα  αποφασίστηκε η υποστήριξή των Αλπικών περιοχών, με σκοπό την προώθηση του ιδιόμορφου πολιτισμού, αλλά και της διατήρησης της μοναδικής φυσικής ομορφιάς των Άλπεων που αποτελεί κληρονομιά όλης της Ευρώπης.

 

Ο σημαντικός ιστορικός ρόλος της Ανατολικής περιοχής των Άλπεων.

Από τα τέλη του Μεσαίωνα και μέχρι τη σύγχρονη εποχή, την πολιτική ιστορία της ανατολικής περιοχής των Άλπεων καθόρισε η δυναστεία των Αψβούργων. Η κατοικία τους βρισκόταν στην κοιλάδα του ποταμού Άαρ (Habsburg Castle). Η αυτοκρατορία των Αψβούργων κυριάρχησε πάνω σε άλλες μικρότερες, αν και το 1415 έχασε κάποιες από τις Αλπικές περιοχές τις οποίες κατέλαβε η Ελβετία.


   


Η ανατολική Αλπική περιοχή ήταν πλουσιότερη και χαρακτηριζόταν από την παρουσία ευγενών οι οποίοι είχαν αναπτύξει μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες σε σύγκριση με τις Δυτικές και κεντρικές περιοχές που οι κάτοικοι ήταν μικροκτηνοτρόφοι και εξέτρεφαν πολύ λιγότερα ζώα.

 

Το κίνημα των Ρομαντικών

Ο Ζαν –Ζακ Ρουσσώ ήταν ο πρώτος από τους πολλούς Ευρωπαίους διανοούμενους που ανακάλυψαν τη μαγεία των Άλπεων και την ύμνησαν κατά κόρον.

Ο τρόπος που ο Ρουσσώ είχε συλλάβει τη μοναδικότητα της Αλπικής ομορφιάς ενέπνευσε αργότερα τον Γκέτε, τον Τέρνερ, τον Μπάιρον και τον Σέλεϊ , οι οποίοι δόξασαν την Αλπική ομορφιά στα αθάνατα ποιήματά τους.
 

                                  

 

Ορειβάτες και φυσιοδίφες

Ο Κόνραντ Γκέσνερ ήταν ο πρώτος φυσιοδίφης που επισκέφθηκε τα βουνά προκειμένου να μελετήσει τη χλωρίδα και την πανίδα τους. Γοητευμένος από την ομορφιά τους ανέφερε πως είχε ανακαλύψει έναν χώρο Θεϊκό. Τον ακολούθησαν πολλοί άλλοι. Ο Horace- Benedict de Saussure ήταν ο πρώτος ορειβάτης που πάτησε στην κορυφή του Λευκού όρους το 1787. Μνημείο αφιερωμένο στο μεγάλο για την εποχή του κατόρθωμα υπάρχει σήμερα στο Σαμονί.
 

 

Πανίδα και χλωρίδα

Υπάρχουν περίπου 30.000 είδη πανίδας που ενδημούν στις Αλπικές περιοχές. Κάποια από αυτά είναι το Αλπικό αγριοκάτσικο, του οποίου τα κέρατα φτάνουν σε εύρος το ένα μέτρο σε πλήρη ανάπτυξη, η Αλπική πεταλούδα Apollo, η οποία έχει εγκλιματιστεί στο αλπικό κλίμα, η μαρμότα, ο χρυσαετός και η Αλπική σαλαμάνδρα.

13.000 είδη χλωρίδας συναντώνται στις αλπικές περιοχές και δυο από τα πιο διάσημα άνθη είναι το Εντελβάις και η gentiana acaulis.
 

                                       

 

Χειμερινά σπορ και υποδομές

Οι Βρετανοί ήταν εκείνοι που ανακάλυψαν για πρώτη φορά τις δυνατότητες για τα νέα χειμερινά σπορ του 20ου αιώνα που πρόσφεραν οι Αλπικές περιοχές και τους ακολούθησαν με ενθουσιασμό λάτρεις των σπορ από όλο τον κόσμο.

Υποδομές αναπτύχθηκαν και μια ολόκληρη τουριστική βιομηχανία στηρίχτηκε πάνω στην λατρεία των χειμερινών σπορ. Σιδηροδρομικές εταιρίες, εταιρείες κατασκευής τελεφερίκ, ξενοδοχειακές μονάδες, τουριστικά πρακτορεία ένωσαν τις δυνάμεις τους και οι Αλπικές περιοχές από εμπορικά περάσματα μετατράπηκαν σε πόλους τουριστικής έλξεως.

Οι εξαιρετικές υποδομές που δημιουργήθηκαν από νωρίς οδήγησαν στην ανάληψη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων σε περιοχές των Άλπεων 3 φορές , κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.

1924 Chamonix, France

1928 St.Moritz Switzerland

1936 Garmisch-Partenkirchen Germany
 

                                         

                                                                    1924 Chamonix, France

 

Αλπικά Φεστιβάλ

Έχουν τη ρίζα τους στην παγανιστική λατρεία της φύσης και πραγματοποιούνται πολύ συχνά σε διάφορες πόλεις στις Αλπικές περιοχές. Οι κάτοικοι γιορτάζουν με τοπικούς χορούς και ενδυμασίες (τα dirndi και τα trachten), με αφορμή τη γέννηση νέων βοοειδών ή τον ερχομό της άνοιξης και διοργανώνονται πανηγύρια, στα οποία παίρνουν μέρος ορχήστρες πολλών γειτονικών χωριών, οι οποίες συναγωνίζονται μεταξύ τους συνήθως με κάποιο έπαθλο.
 

                      

 

Αλπική μουσική

Είναι χαρούμενη, αντανακλά την καλή διάθεση των κατοίκων των βουνών και χαρακτηριστικό όργανο είναι το Κέρας των Άλπεων , ενώ οι περίφημοι λαρυγγισμοί είναι το σήμα κατατεθέν των τραγουδιών.

 

Ελβετικό σαλέ

Ένα τυπικό Ελβετικό σαλέ συχνά έχει πρόσοψη προς τα Νότια ή προς κάποια πλαγιά βουνού και η σκεπή του, φτιαγμένη από σχιστόλιθο ή από αλπική πέτρα είναι γερτή, επιτρέποντας στο χιόνι να παραμένει στη σκεπή και να δημιουργεί ένα προστατευτικό στρώμα που εμποδίζει το κρύο να εισέλθει. Η σκάλα προς τον επάνω όροφο είναι συνήθως εξωτερική, ενώ μπορεί να υπάρχουν και προστατευμένα μπαλκόνια.
 

                                   

 

 

Μουσική Κουλτούρα 


Μουσική των Αλπικών Περιοχών  

Η μουσική των Αλπικών περιοχών πρωτοεμφανίζεται κατά  τον 15ο αιώνα περίπου και αποκτά κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα την μορφή που έχει σήμερα.

Αρχικά, ήταν μια μουσική που εξέφραζε τη χαρά της ζωής στις περιοχές των βουνών και οι κάτοικοι των συγκεκριμένων περιοχών την απολάμβαναν σε οικογενειακές και φιλικές συγκεντρώσεις, καθώς και σε γιορτές.

Παρ’ όλο που η Αλπική ζώνη εκτείνεται σε 5 χώρες (Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία, Ελβετία και Γερμανία) ουσιαστικά η καθαρά Αλπική μουσική έχει πολύ έντονες επιρροές από Ελβετία και Αυστρία.

Στην Ελβετία, το διάσημο Κέρας των Άλπεων, αρχικά, χρησιμοποιούνταν ως μέσον επικοινωνίας ανάμεσα στους βοσκούς των περιοχών που γειτνίαζαν μεταξύ τους, αλλά αργότερα ενσωματώθηκε μέσα στη μουσική παράδοση μαζί με την Εβραϊκή άρπα, τη φυσαρμόνικα και το ακορντεόν.

Οι περίφημοι λαρυγγισμοί (yodeling) αρχικά δεν ήταν παρά ένας τρόπος για να συνοδεύσει το τραγούδι εκείνος που δε θυμόταν τα λόγια του. Ο διασκεδαστικός ήχος, σε συνδυασμό με την ατμόσφαιρα ευφορίας που επικρατούσε στις παρέες, έκαναν το yodeling κυρίαρχο στοιχείο αυτής της τόσο ιδιαίτερης Αλπικής μουσικής. Τελικώς τη χαρακτήρισε και την καθόρισε.

Στο Τυρόλο της Αυστρίας, αλλά και στη Βαυαρία της Γερμανίας προστέθηκαν το 19ο αιώνα και τα πνευστά, ενώ οι χοροί ήταν κυρίως οι πόλκες και το Schuhplatter( χορός που χαρακτηρίζεται από το χαρακτηριστικό, ρυθμικό χτύπημα των ποδιών και των χεριών).

Πολλά φεστιβάλ, κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού κυρίως, λαμβάνουν χώρα στις Αλπικές περιοχές και είναι ιδιαίτερα δημοφιλή τόσο στους ντόπιους όσο και στους τουρίστες που επισκέπτονται τις Αλπικές περιοχές.

Από το 1974, και ανά δύο χρόνια, διοργανώνεται στο Innsbruck το “Alpine Folk music Competition”, στο οποίο παίρνουν μέρος πολλές μπάντες και χορευτικά συγκροτήματα με παραδοσιακές, εντυπωσιακές στολές, από όλες τις Αλπικές περιοχές (άλλωστε σχεδόν κάθε χωριό στην Αλπική περιοχή έχει τη δική του μπάντα και τους δικούς του χορευτές παραδοσιακών χορών). Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός/φεστιβάλ αποτελεί μέγιστο καλλιτεχνικό γεγονός, καθώς και τουριστικό πόλο έλξης.


 


Αλπική Κουζίνα


Τοπικά προϊόντα

Οι Αλπικές περιοχές φημίζονται για τα εξαιρετικά τυριά τους, όπως: Emmental, Gruyere, Appenzeller, Vacherin. Εξαιρετικά είναι επίσης τα λουκάνικα με γέμιση λάχανου (papet vaudois).

                                   

                                                          


Κουζίνα

Βασίζεται έντονα στα τυριά, το μοσχαρίσιο κρέας, ενώ δε λείπουν τα χειροποίητα τοπικά ζυμαρικά, οι πατάτες μαγειρεμένες παραδοσιακά σε σάλτσα τυριών και τα πολλά είδη ψωμιών.


Χαρακτηριστικά πιάτα

Raclette:

Παραδοσιακό πιάτο βασισμένο σε τυρί. Έχει τις ρίζες του στην παραδοσιακή κουζίνα του 1290. Το τυρί θερμαίνεται είτε μπροστά στο τζάκι ή από κάποιο ειδικό ηλεκτρικό μαγειρικό σκεύος. Το τυρί που λιώνει αφαιρείται με ειδικό τρίφτη και τοποθετείται στο πιάτο. Συνοδεύεται με πατάτες, πίκλες και φέτες ζαμπόν ή viande des Grisons, ενώ μπορεί κανείς να πιει με αυτό το έδεσμα ζεστά ποτά ή καλό κρασί, όπως Savoy wine και Pinot gris.
 


Rosti:

Μικρές στρογγυλές πατατούλες, βρασμένες σε μείγμα κρέμας γάλακτος και τυριών.
 


Fondue:

Το πιο διάσημο ίσως πιάτο των Αλπικών περιοχών εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1875 και απέκτησε άπειρους θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Το τυρί που συνήθως χρησιμοποιείται είναι το Gruyere, ενώ προστίθενται σε αυτό μυρωδικά, σκόρδο και κρασί. Σερβίρεται λιωμένο και ζεστό σε ένα, κοινό για αρκετά άτομα, ειδικό σκεύος που από κάτω του τοποθετείται ένα κερί ή μικροσκοπικό, ειδικό πετρογκάζ με χαμηλή φωτιά. Υπάρχουν ειδικά πιρούνια με μακριές λαβές, προκειμένου να βουτά ο κάθε συνδαιτυμόνας μια μικρή μπουκιά ψωμιού μέσα στο φοντί και, αφού αυτή καλυφθεί με το τυρί, τη σερβίρει στο πιάτο του.
 


Fondue Bourguignonne:

Μέσα σε ένα σκεύος για φοντί τοποθετείται καυτό λάδι. Μικρά κομματάκια κρέατος ψήνονται εκεί και σερβίρονται από το κάθε άτομο στο πιάτο του, με πιρούνια με μακριές λαβές. Συνοδεύεται με διάφορες σάλτσες για ντιπ.
 

 

                                                                                                                                          Λευκή